Boekreview

Naast dat het borstkanker maand is is het ook Boektober 🙂 Ik heb mijn best weer gedaan met lezen. Deze keer wederom twee boeken in de review uit de categorie Thriller. Hieronder lees je mijn mening over deze boeken. Het artikel bevat een affilate link. Als eerste las ik Doodsbruid van Unni Lindell. Dit boek stond al een tijdje op mijn leeslijstje over de goede reviews die ik erover las.

doodsbruid

Doodsbruid – Unni Lindell

Vijfentwintig jaar geleden werd Maike Hagg, de twaalfjarige dochter van een psychiatrisch patiënt, dood gevonden in de kelder van het Gaustad Ziekenhuis in Oslo. Een ongeluk, concludeerde de politie. De verjaringstermijn voor moord is bijna verstreken als twee inmiddels volwassen dochters van patiënten bij elkaar komen om te praten over wat er écht is gebeurd.

Na bijna 25 jaar neemt Aud Johnson, journaliste en dochter van een psychiatrisch patiënt, contact op met de dochter van haar vaders psychiater die destijds werkte in het Gaustad ziekenhuis in Oslo. Aud wil een artikel schrijven over het meisje dat toen dood in de kelders van het ziekenhuis is gevonden. Een ongeluk werd er gezegd, maar Aud probeert er achter te komen wat er echt gebeurd is. De volgende dag wordt ze vermoord aangetroffen in haar huis.

Bij de afdeling Moordzaken van de politie in Oslo werken Cato Isaksen en zijn team in een race tegen de klok. Langzaamaan tekent het oude milieu van het psychiatrisch ziekenhuis zich steeds duidelijker af, ook al is het al jaren gesloten, en ligt het gebouw er verlaten bij. Of niet?

Ik vond het echt een lekker boek. Het las lekker weg, er zat goed vaart in het verhaal en het is goed geschreven.  Aanrader voor de mensen die van dit soort boeken houden.

Het tweede boek dat ik vandaag review is van Michael Koryta en heet Het stille uur.

Het stille uur

Whisper Ridge is het huis dat ooit werd gebouwd om veroordeelde moordenaars een nieuw leven te bieden. Het project kwam nooit van de grond, ondanks de inzet van Alexandra Cantrell, dochter van een beruchte maffiabaas, en haar man Joshua. Twaalf jaar later is het huis nog altijd onbewoond, een monument vol geheimen. Hoewel onverwacht, was het vertrek van het echtpaar destijds niet verdacht tot de botten van Joshua in het omliggende bos worden aangetroffen.

Privédetective Lincoln Perry is niet gelukkig met deze zaak, en ook niet met zijn cliënt: Parker Harrison zat vijftien jaar voor moord, maar hij beweert dat Alexandra’s inspanningen zijn leven hebben gered. Nu wil hij haar vinden. Wat een routineklus leek, wordt een onderneming die Perry’s capaciteiten als detective zwaar op de proef stelt. Met een onervaren partner in zijn kielzog en een zaak die rechtstreeks naar het hart van de criminele onderwereld leidt, heeft Perry geen moment rust.

Dit boek vond ik een stuk minder. Het verhaal op zich is wel goed maar het boek is in de ik-vorm geschreven. Het was me nooit eerder bij boeken opgevallen (dus wellicht ook niet eerder een boek in de ik-vorm gelezen) maar ik vond het niet prettig lezen. Een andere enorme irritatie was de waardeloze manier waarop woorden met een afbreekstreepje (heet dat zo?) aan het einde van de zin bijvoorbeeld mo- eten. Dan was je dus lekker aan het lezen en moest je opeens een regel terug omdat het niet meer klopte en je soms dus zat te staren van ‘wat staat er nu’. Het lezen ging dus niet zo vlotjes met dit boek. Wellicht is dit alleen zo in het ebook en is er in de papieren versie geen probleem.

Dat waren er weer twee. Hopelijk vond je het leuk om even te lezen en ben je net zo’n liefhebber als ik. Veel leesplezier en laat me vooral ook even weten wat jij op dit moment aan het lezen bent.

Annette

2 thoughts on “Boekreview

  1. Ik heb een paar boeken liggen, een blogboek met tips en eentje van Sophie Kinsella van de Shopaholic reeks.(wat een fijne grote letters heeft het boek Van Kristien Hemmerechts. Boeken met heel kleine letters kan ik nauwelijks meer lezen) Die eerste zijn van de bibliotheek, dus ‘moeten’ het eerst uitgelezen worden, verlengen mag niet meer. In het boek over bloggen staan goede en leuke tips. Soms heb ik dat even nodig om uit een ‘blogdip’ te komen, niet dat ik geen ideeën heb, teveel eigenlijk, maar meer om beter te leren plannen en mijn enthousiasme weer wat aan te wakkeren.
    Bedankt voor je mooie boekreview, in Doodsbruid zie ik het bijna voor mij in filmvorm, dat is een soort tic van mij, denk ik. Zou dat een spannende film kunnen worden?
    Fin weekend!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s