Boekreview

Jo Spain – iets te verbergen

Van uitgeverij Fontein ontving ik een lekker ebook (uiteraard ook in papiervorm verkrijgbaar). Het is een boek van Jo Spain. Voor mij een eerste kennismaking met deze schrijfster. Ik las dit boek net uit voordat ik met vakantie vertrok.

Jo Spain iets te verbergen

Over het boek:

Olivia Collins heeft drie maanden dood in haar huis gelegen. Haar buren in de gated community – een verzameling van voorbeeldige huizen, gras netjes gemaaid, de bewoners rijk en succesvol – zeggen geschokt te zijn, maar niemand van hen heeft opgemerkt dat ze haar al een tijdje niet hadden gezien. De politie stelt een onderzoek in waarbij langzaam maar zeker barsten in de façades verschijnen. Bovendien blijkt elk van de buren wel een reden te hebben om Olivia dood te wensen…

Over Jo Spain:

Jo Spain werkte eerder als adviseur op Economische Zaken bij het Ierse parlement. Haar debuut ‘Ik beken’ werd een bestseller in Ierland. Ze woont met haar man en vier kinderen in Dublin.

Mijn mening:

Wat een heerlijk verhaal, echt zo’n verhaal waarbij pas op het einde alles samenkomt en je er ook dan pas achter komt hoe het in elkaar steekt. Ik was even bang dat door de vele personages je makkelijk de draad kwijt kon raken maar het is goed geschreven en daardoor goed te volgen.

Alle buren hebben zo hun redenen om Olivia dood te wensen maar wie heeft het uiteindelijk gedaan? Ik vond het verrassend. Tof boek – spannend – ik zou het niet echt een thriller noemen maar het nodigt wel uit tot doorlezen want je wil gewoon weten wie haar dood op zijn geweten heeft. Aanrader!

Zelf woon ik ook in een straat waar we toen we daar kwamen wonen 8 jaar terug een soort community waren. Er staat dan weliswaar geen hek omheen maar zo’n nieuwbouwproject van 12 huizen betekent wel dat je in het begin goed weet wie je buren zijn, nu jaren later is dat een stuk minder. Er zijn een paar woningen inmiddels van eigenaar verandert dus ik weer niet wie die mensen zijn en ook mijn directe buren heb ik eigenlijk nauwelijks contact mee. Verder dan een praatje als je elkaar toevallig treft op straat gaat het eigenlijk niet. Andere buren – met name doordat zij kleine kinderen in dezelfde leeftijd hebben – zie ik meer contact hebben. Ik zit er ook niet zo op te wachten, vind het wel lekker rustig zo 😉

Je koop het boek o.a. bij bol.com en dat kan middels deze affiliate link – dat betekend dat als je het boek via deze link aanschaft ik daar een klein bedragje voor krijg, voor jou blijft de prijs gewoon hetzelfde. Het boek is er als ebook, luisterboek en gewoon als hardcopy.

Link naar het boek (alle vormen)

Heb jij goed contact met je buren?

Annette

2 thoughts on “Boekreview

  1. Heerlijke boeken tip! Ik heb net een boek van Linda van Rijn en James Patterson uit, waren ook heel spannend. In onze oude straat hadden we best een goed contact met sommige buren, al was het gewoon alleen een praatje op straat. Maar wel fijn dat als er iets was dat ze er waren. De ene buurman is in die periode 2 keer gescheiden met tig kinderen en echt zulke lieve mensen dat ze met eten kwamen als ze wat over hadden van de BBQ en dergelijke. Gewoon aardig. Door het jaarlijkse straatfeest leerde je vaak nieuwe buren ook kennen. Op een bepaald moment was de animo weg en wij gingen ook niet meer. Wel grappig, vaak kwamen ze dan (dronken) ons ophalen of wij dan toch ff wat kwamen drinken. Waar ik nu woon zit een rijtje bejaarde mannen, een hip ouder stel en een Tokkie familie… Naast mij woont een jonger meisje (25) met een handicap, maar nadat ik haar voer voor haar kat had gegeven wat Marie en Toulouse niet lusten had ik gevraagd of ze wellicht meer wilde hebben als haar kat het wel lekker vond. Ik heb een paar dozen liggen, niet aangeraakt. En dan hoor je niks meer… Wel haar ouders die hun schutting wilden verbreden want het scheen (geen idee, wij zijn er zo ingetrokken zonder te verbouwen) dat wij achter 10 cm meer tuin hadden… OMG… echt? Prima, vonden wij, trek jullie tuin maar door, haha. Ik maak mij daar niet druk om, maar dan heb ik het wel gehad met dat geneuzel. Nee, ik zou het niet merken als een buurman dood in zijn huis ligt. Ik heb zelfs een keer een kerstkaartje door de bus gegooid bij de buren…kregen we een gewoon terug in de bus. Laat maar zitten dan, lekker rustig zo. 😉

    Liked by 1 persoon

    • Gek is dat he?! Wij hadden ook het eerste jaar een buurtfeest daarna niet meer. Ik had ook contact met een gescheiden vrouwtje in de straat die zag er zo ongelukkig uit. Ze was blij met het praatje dus ik ook een kaartje met mijn email en telefoon in de bus gegooid nooit meer wat gehoord, na een paar maanden was ze ineens verhuisd

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s